Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που έπαψα να ξυπνάω και να κοιμάμαι δίπλα σε εμετούς…από τότε που τα δάχτυλα και τα χείλη μου ήταν σκισμένα από τα οξέα των καθημερινών αμέτρητων εμετών…από τότε που η ζωή μου ήταν εφιαλτική και το αύριο αβέβαιο…από τότε που πάλευα να σκοτώσω τον εαυτό μου αργά και σιχαμερά…από τότε που τα μάτια μου ήταν με μαύρους κύκλους και το κορμί μου το τρυπούσαν κόκαλα…από τότε που φοβόμουν να κοιμηθώ γιατί κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια μου ένιωθα ότι βυθίζομαι σε ένα μαύρο σκοτάδι από την εξάντληση….από τότε που σκότωνα την εφηβία μου και ξάπλωνα δίπλα σε εμετούς πιστεύοντας ότι αυτό μου άξιζει….

6:00 Η Α. σηκώνεται πάει στην τουαλέτα, πλένει το πρόσωπό της, φοράει φακούς, ανεβαίνει στη ζυγαριά (200 γραμμάρια πάνω "καλά να πάθεις με όσα έφαγες", 200 κάτω "μπράβο, συνέχισε έτσι!")

6:15 Η Α. απολαμβάνει μισή κούπα καφέ φίλτρου σκέτου φυσικά, τον οποίο πίνει με λαιμαργία σχεδόν, καθώς είναι το μόνο υγρό που θα δεχτεί ο οργανισμός της όλη τη μέρα.

Το έζησα για 5 χρόνια , χωρίς ούτε μια μέρα κενό….Κατανάλωσα τόνους φαγητό….Γλυκά, αλμυρά, ξινά, πικρά, χαλασμένα, κατεψυγμένα….Τα πάντα… Ήταν η δόση μου και την έψαχνα με μανία… Έκανα εμετό στο σχολείο, στο σπίτι, στο δρόμο, στην μπανιέρα όταν έκανα μπάνιο…Έτρωγα με μανία, σχεδόν αμάσητες τις τροφές από την λύσσα μου…Πόσες φορές Θεέ μου κόντεψα να πνιγώ! Πόσες φορές μελάνιασα από τις τεράστιες μπουκιές που είχα καταπιεί! Θεέ μου, είναι θαύμα το ότι ζω!

Οι 1642 ημέρες της Κικής
(7.15π.μ. Δευτέρα) Χτυπάει το ξυπνητήρι. Η Κική ξυπνάει γεμάτη άγχος κι αμέσως ελέγχει το στομάχι της για να ελέγξει να δει εάν είναι επίπεδο η έχει μεγαλώσει. Θεωρεί πως μάλλον έχει μεγαλώσει από εχτές. Γνωρίζει αμέσως ότι η μέρα της δεν θα κυλήσει και τόσο ευχάριστα.. Καθώς μπαίνει στο μπάνιο, πιάνει το στομάχι της και τους μηρούς της. Αισθάνεται ότι πάχυνε. Καθώς προσπαθεί να βάλει τη 47 νούμερο φούστα της, κοιτιέται στον καθρέφτη και μονολογεί «πάλι πάχυνα, είμαι κακάσχημη, μισώ τον εαυτό μου».

Δεν ήταν παρά εντελώς τυχαία που πρόσφατα έπεσα πάνω σε ένα άρθρο σε κάποια ξένη ιστιοσελίδα που διάβασα για τις διατροφικές διαταραχές και μου τράβηξε την προσοχή. Ψάχνοντάς το εκτενέστερα πανικοβλήθηκα βλέποντας το πλήθος των δικών μου παράξενων συνηθειών, τρόπων σκέψης, συμπεριφορών και συμπτωμάτων ετών να απαριθμούνται σε λίστες συνηθέστερων ενδείξεων και συμπτωμάτων αυτού που αποκαλείται νευρική ανορεξία.