6:00 Η Α. σηκώνεται πάει στην τουαλέτα, πλένει το πρόσωπό της, φοράει φακούς, ανεβαίνει στη ζυγαριά (200 γραμμάρια πάνω "καλά να πάθεις με όσα έφαγες", 200 κάτω "μπράβο, συνέχισε έτσι!")

6:15 Η Α. απολαμβάνει μισή κούπα καφέ φίλτρου σκέτου φυσικά, τον οποίο πίνει με λαιμαργία σχεδόν, καθώς είναι το μόνο υγρό που θα δεχτεί ο οργανισμός της όλη τη μέρα.

6:30-4 κατά μέσο όρο που επιστρέφει από το σχολείο Η Α. αποφεύγει επιμελώς να φάει κάτι στα διαλείμματα ή στο μάθημα ή να πιει ούτε νερό, ενώ προσποιείται ότι είναι μια χαρά παρά τη χλομάδα κ τη χαμηλή πίεση που την οδηγεί κ στη γιατρό κάποιες μέρες.

4-5 περίπου Η Α., αφού ζυγιστεί, γευματίζει ελαφρώς με τον πατέρα της που είναι σπίτι όταν δεν έχει δουλειά, καθώς δεν μπορεί να το αποφύγει, διότι την πιέζει, για να "μη φαίνονται τα κόκαλα της λεκάνης και να μην είναι η πλάτη σαν ακτινογραφία". Ωστόσο, όταν δεν είναι κανείς εκεί, αφού η μαμά της επιστρέφει το απόγευμα αργά, επιτρέπει στον εαυτό της την πολυτέλεια της φρυγανιάς.

5-7 Η Α. διαβάζει συνήθως στο δωμάτιό της, αφού έχει ζυγιστεί μετά το γεύμα.

7 παρά Η Α. ζυγίζεται ξανά, για να χαρεί με τη νίκη κατά 100 γραμμαρίων που δε βαραίνουν πια το κορμί της και ετοιμάζεται να πάει στην ενόργανη, στη σχολή χορού κοντά στο σπίτι. Προτιμά να περπατάει, για να χάνει πιο πολλές θερμίδες, ειδικά όταν κάνει κρύο και χάνει ακόμα παραπάνω.

8.30 Η Α. επιστρέφει σπίτι, οπότε κάνει ντους και βλέπει τηλεόραση μέχρι τις 11 που πέφτει για ύπνο χωρίς φυσικά να φάει κάτι, αφού το βράδυ ο μεταβολισμός είναι χαμηλός.

6:00 Μια καινούρια (κ απαράλλαχτη) μέρα ξεκινά...

Όσον αφορά, το Σάββατο που ως 17χρονη βγαίνει, αποφεύγει να φάει ολή την υπόλοιπη μέρα, ώστε να μπορέσει να πιει έναν καφέ ή ενα ποτό το βράδυ.Βρίσκει δικαιολογίες να μη φάει σπίτι και πριν φύγει φυσικά ζυγίζεται για να δει πόσο της επιτρέπεται να φάει στην έξοδό της.

Σε σχόλια που αφορούν την εμφάνισή της, χαμογελά αφοπλιστικά κ αρνείται οποιαδήποτε νύξη για την αρρώστια που έχει μέσα της και λέγεται Ψυχογενής Ανορεξία.

Περίοδο δεν έχει εδώ και 9 μήνες, αν κ δε την πειράζει κ τόσο.
Είναι 1,62 κ ζύγιζε μέχρι 37 κιλά

Ώσπου...
Μια μέρα...
Η Α. αρχίζει να τρώει χωρίς σταματημό, ακατάστατα, ώσπου να πονέσει το στομάχι της...
Παραδέχεται ηττημένη ότι δεν αντέχει άλλο Ζητά βοήθεια από τους τρομοκρατημένους εδώ κ καιρό γονείς...
Δεν αντέχει το μυαλό της όχι το σώμα...Το σώμα τιθασεύεται εύκολα...
Θέλει να ζήσει...
Θέλει να χαρεί τη ζωή, το σώμα, την ψυχή...
Θέλει να στηριχτεί στα αδύναμα ποδαράκια της...
Θέλει να αποδεσμευτεί από όλο αυτό...Να αναπνεύσει..

Μετά από 1 μήνα, η Α. επισκέπτεται ψυχολόγο, ενώ στο μεταξύ έχει βρει τις αιτίες που την οδήγησαν εκεί...
Ανασφάλεια, εμμονή στον έλεγχο των καταστάσεων στη ζωή της, σοκ όταν κατάλαβε ότι όλα δεν είναι ελέγξιμα κ κατάληξη να θεωρεί ότι ελέγχει το βάρος της, ενώ ήταν δέσμιά του...

Κάνει πολλές εξετάσεις, φαίνεται ότι εξαιτίας της κακής διατροφής έχει αναπτυχθεί κάποιο είδος κύστων στις ωοθήκες που εμποδίζει την ωορρηξία...

Κάνει κι άλλες εξετάσεις κ τώρα που σου μιλάω περιμένει να δει, αν θα μπορέσει να πάρει ορμόνες ή θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στα αντισυλληπτικά κ την εγχείρηση...

Προσπαθεί να πείσει τον εαυτό της ότι κ στα 48 κιλά είναι λεπτή κ να μη σκέφτεται αρνητικά...
Προσπαθεί να αποδεχτεί ότι συμβαίνουν απρόοπτα...
Προσπαθεί να αφεθεί στην ουτοπία των 17 χρόνων...

Πάνω απ όλα θέλει να ζήσει ό,τι έχασε εδώ κ 2 κοντά χρόνια που σκεφτόταν έτσι...
Πάνω απ όλα θέλει να ξεφύγει κ να γελάσει χωρίς να υπάρχει σκοτάδι στο πίσω μέρος του μυαλού...
Πάνω απ όλα θέλει να σου πει:

ΣΚΕΨΟΥ ΠΡΙΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΕΡΜΑΙΟ ΜΙΑΣ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗΣ ΣΚΕΨΗΣ!

        ΑΝΑΠΝΕΥΣΕ, ΓΕΛΑ, ΖΗΣΕ, ΑΓΑΠΗΣΕ
           ΜΕ ΣΕΝΑ, ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΕΣΕΝΑ!